Wat begon als een “bizar interview” tussen Catherine Keyl en haar goede vriend Harry Mens, is uitgegroeid tot dé tv-rel van het moment. En als er íets is wat Nederland blijkbaar dolgraag wil zien, is het twee oudgedienden die op zondagochtend de degens kruisen.
Van 16.000 kijkers naar massale aandacht
Eerst even de feiten op een rij. Catherine kondigde haar gesprek met Harry vooraf aan als haar “meest bizarre interview ever”. En wat schetst de verbazing: het programma trok die ochtend slechts 16.000 kijkers. Een aantal waar Harry zelf normaal al niet wakker van ligt, laat staan zijn omroep. Maar daarna kwam de magie.
RTL Tonight pakte het op. RTL Boulevard vond het smullen. Shownieuws maakte er meters van. En heel Nederland keek opeens mee. De rel rond Harry leverde zíjn programma meer aandacht op dan het in jaren had gehad. Daar maak je geen geld mee, daar maak je gesprek van. En gesprek leidt tot kijkers. Wedden dat de eerstvolgende Business Class niet meer op die 16.000 blijft steken?
Mart Smeets walgt — maar wie vroeg hem?
Bij Nieuwe Revu vonden ze het zo’n smeuïge rel dat ze er nog een schepje bovenop wilden doen. De kapstok? Mart Smeets is net als Harry in januari 1947 geboren. Beide heren worden binnenkort tachtig. Hop, de telefoon gepakt.
En Mart? Die had er héél veel zin in. “Harry wíe? Ik ken die man niet, geen idee wie dat is”, trapt Mart af. “Oh, hij van dat slecht bekeken zondagochtendprogramma. Dan heb ik er een gezicht bij.” Vervolgens nog even fijntjes: “Naar dat programma heb ik misschien ooit in mijn leven een half minuutje gekeken en toen gedacht: dit is onzin.”
Vernietigend, dat is het woord. Maar ook: een tikkeltje doorzichtig. Want als je écht geen idee hebt wie iemand is, dan heb je daar normaal gesproken ook geen scherpe mening over klaarliggen.
“Schei toch uit, dat is geen actualiteit!”
Of Mart de hele rel rond Catherine en Harry dan op zijn minst interessant vindt? Nóg verder van zijn bed. “Ach, schei toch uit, dat noem je toch geen actualiteit?”, roept Mart. “Is dat belangrijk voor Nederland om te weten?” Nee, vindt Mart. Actualiteit is volgens hem de ziekte in Afrika en de spanning bij de Straat van Hormuz.
Een nobel standpunt. Alleen jammer dat de gemiddelde Nederlander op zondagochtend nu juist zit te smullen van wat Mart afdoet als gekibbel. Daar wringt ‘m de schoen. De media-elite roept dat het allemaal niets voorstelt, en op de bank thuis denkt men: zet ‘m nog maar eens op een herhaling.
Wie heeft hier nu eigenlijk gewonnen?
Eerlijk is eerlijk: Harry Mens kan iedereen die hem vorige week heeft afgekraakt eigenlijk een bos bloemen sturen. Want zonder dat gedoe was zijn programma met die schamele 16.000 kijkers gewoon doorgesukkeld richting zijn pensioen. Nu staat heel Nederland over hem te praten en zit zijn naam in elk roddelprogramma. Reken maar dat de eerstvolgende uitzending wél lekker bekeken gaat worden.
En Mart? Die heeft zijn punt gemaakt over Hormuz. Lekker voor Mart. De kijker is alweer doorgeklikt.
